Europees filmproject
Kerst is een emotionele tijd voor iedereen. Terwijl oud en nieuw vaak met een feest wordt gevierd, wordt met de kerstdagen geprobeerd toch dichtbij familie en dierbaren te zijn. Voor homo's en lesbo's is dat niet veel anders. Maar wie vinden zij tot die groep behoren? Is dat familie, of zijn vooral vrienden? Hoe is het voor homo's en lesbo's die naar Nederland zijn gekomen vanwege discriminatie om hun seksualiteit, om kerst zonder die familie door te brengen? Interessant is dat homo's en lesbo's meer dan ooit profiteren van het bestaan van de Europese Unie, die de kleine homogemeenschap internationaal met elkaar verbindt. Deze serie geeft via persoonlijke/intieme portretten weer hoe mensen in een bijzondere periode worden beïnvloedt door hun seksualiteit, en de hoop die voor hen uit de Europese Unie spreekt.
Dounia
Dounia is een 27-jarige Marokkaans/Duitse vrouw die sinds anderhalf jaar in NL woont en werkt als verpleegster. Zij is in Duitsland geboren en getogen, haar familie heeft nog wel een hechte band met Marokko. Dounia's ouders zijn gescheiden - ze zijn behoorlijk modern en niet echt religieus. Dounia's broer werd de afgelopen jaren echter steeds religieuzer en heeft besloten in Fez te gaan wonen, vlakbij een moskee zodat hij dichtbij huis 5 x per dag kan gaan bidden. Afgelopen augustus, tijdens de bruiloft van haar nichtje in Fez vertelde Dounia tegen haar moeder dat zij nooit op die manier zou trouwen omdat ze lesbisch is. Haar moeder en broer hebben negatief gereageerd en willen voorlopig geen contact met haar. Alleen haar 20-jarige zusje is er helemaal oke mee en komt af en toe in Amsterdam langs. Dounia heeft een Spaans/Duitse vriendin (Xenia) die ook graag in Amsterdam wil komen wonen. Dounia's verhaal gaat over haar persoonlijke dilemma's en de botsing tussen twee culturen. Ze heeft er heel bewust voor gekozen hier te wonen omdat ze het hier het meest tolerant vindt. Meer dan in Duitsland - al heeft dat ook te maken met haar familie die daar woont, door wiens aanwezigheid ze zich minder vrij zou voelen om haar leven te leiden. Ze doet haar verhaal aan de hand van interviews en foto's, we zien haar tijdens haar werk in het ziekenhuis, thuis met Xenia en als zij samen met vriendinnen uitgaan in Amsterdam. Haar vriendenkring hier is haar '2e familie' met wie ze kerst viert dit jaar. Thuis bij haar moeder komt de kerstboom er niet meer in, sinds Dounia's broer streng moslim is geworden.
Alex
Alex is een Bulgaar die nu 7 jaar in NL woont, sinds anderhalf jaar in Amsterdam. Hij kwam hier om in Rotterdam aan de Erasmus Universiteit bedrijfskunde te studeren. De stad waar hij vandaan komt, is een oud communistisch bolwerk aan de grens met Roemenië - en nog steeds vrij traditioneel. Zijn ouders kwamen er beiden vanuit het platteland naartoe. In het begin voelde Alex zich geen inwoner van Nederland, hij studeerde en werkte daarnaast ’s nachts en in de weekenden in een fabriek om geld te verdienen. Nu in Amsterdam begint hij een socialer leven te leiden, hij heeft close vriendschappen met andere homo's, al zijn dat vaak geen 'echte' Nederlanders. Met twee van zijn beste vrienden maakte hij afgelopen zomer een roadtrip door Bulgarije, hij nam hen mee naar zijn geboorteplaats en familie. Alex's moeder weet dat hij homo is, de anderen niet. Zij vindt het moeilijk maar heeft besloten hem toch te accepteren zoals hij is. Nu Bulgarije in de EU is, is het leven voor Alex makkelijker geworden, hij kan op en neer reizen, en de toekomst ziet hij wel positief in. Als hij klaar is met zijn proefschrift hoopt hij iets te kunnen doen voor het bedrijfsleven in zijn land van herkomst, maar ook voor de emancipatie van homoseksuelen daar. De tolerantie in Bulgarije begint langzaam te ontstaan. Op zondag gaan we met Alex een dag op stap, we zien hem in interviews, bij hem thuis aan het werk, via foto's van afgelopen zomer de reis naar zijn familie. Hij fietst door Amsterdam naar zijn vrienden met wie hij in Bulgarije is geweest, en gaat daar samen met 4 vrienden koken en eten. Het gezelschap is gemêleerd, de gesprekken gaan over ieders achtergrond, cultuur, kerst en Europa. Eric is er ook bij - een van de weinige Nederlandse vrienden van Alex - hij heeft hem uitgenodigd om bij zijn familie kerst te vieren dit jaar.
Portretten geplaatst op Eerste Kerstdag
Portretten geplaatst op Tweede Kerstdag
Dit filmproject is mede mogelijk gemaakt met subsidie uit het Europafonds van het ministerie van Buitenlandse Zaken.
